The Antey S-300VM/SA-X-23 'Antey 2500'
Самоходный Зенитный Ракетный Комплекс С-300ВM
S-300V با ارتقا به استاندارد S-300VM کاملا دگرگون شده و ارتقا یافت که از سیستمهای 9S15M2/MT2E/MV2E, 9S19ME,9S32ME,9S457ME استفاده میکند و موشکهای 9M82M و 9M83M شامل بهینه سازی شده اند. این سیستم جدید Antey 2500 نامیده شد و برای رهگیری موشکهای بالستیک میانبرد تا برد 2500 کیلومتر که تا سرعت 4.5 کیلومتر بر ثانیه (16 ماخ) میرسند پیشنهاد شده است. موشک 9M82M دو برابر موشک قبلی یعنی 9M82 در برابر هدفهای هوایی برد داشته و به 200 کیلومتر رسیده است ، قدرت مانور آن هم بصورت زیادی افزایش یافته و ادعا شده برای نابودی موشکهای بالستیک با یک شلیک دقتی در حدود 98% دارد!

بازار فروش S-300V/VM به دلیل نسبت گرانی قطعات و هزینه بیشتر به کارایی در مقابل سری موشکهای S-300P چندان موفق نبوده است. فروش سیستم به هندوستان هنوز به دنبال تامین اعتبار مالی است و تعداد زیادی از سیستمهای S-300P برای فروش به PRC (جمهوری خلق چین) بررسی و مقایسه شده است. در سال 2003 نیز دولت روسیه به دنبال ایجاد بزرگترین شرکت بین المللی تولید موشکهای زمین به هوا سه شرکت Almaz ، Altair و Antey را ادغام کرد.
این احتمال میرود که در بلند مدت S-300V مشمول ارتقاهای جدیدی شود که باعث افزایش برد و قدرت کشندگی و دقت آن خواهد شد. همچنین استفاده از سیستم هدایت ماهواره ای GPS (یا مشابه روسی آن گلوناس) برای بهبود ناوبری و هدایت موشک و رادارهای مجموعه پدافندی محتمل میباشد.

سیستمهای S-300P همانند سری S-300V از تکنیک پرتاب سرد استفاده کرده و ابتدا موشک به ارتفاعی مشخص پرتاب و سپس موتورش روشن میشود. موشکهای 9M83 از پرتابگرهای 9A83 TELAR برای شلیک بهره میبرند که با کمک جک مخصوصی که در پرتابگر نصب شده پرتاب و بعد از رسیدن به ارتفاع مناسب با دریافت دستورات از مرکز فرماندهی به سمت هدف تغییر مسیر داده و پرواز میکنند. Antey از هدایت نیمه فعال راداری برخوردار است که میتواند هدفی با سطح مقطع راداری 0.05 متر مربع را از فاصله 29 کیلومتری شناسایی کند.
سر جنگی موشکهای 9M83M تغییری نکرده و همان 150 کیلوگرم انفجاری شدید ترکش شونده است ولی برد آنها دو برابر شده و به 200 کیلومتر رسیده است و سرعت آنها هم از 2.4 ماخ به حدود 2.7 ماخ افزایش یافته است یعنی 9.5 الی 10 ماخ. با ورود به خدمت S-300VM نسل جدیدی از ضد موشکهای فوق دقیق روسی سر کار خواهند آمد که توانایی رهگیری اکثر موشکهای بالستیک کوتاه برد ، میانبرد ، موشکهای تاکتیکی و کروز کنونی را دارد. این سیستم میتواند براحتی هدفی مانند موشکهای توماهاوک را از فاصله مناسب رهگیری و منهدم کند.

در جدول لیست تجهیزات هر واحد رزمی S-300V/VM را مشاهده میکنید.

با تمام این اوصاف هنوز این سیستم هم توانایی رهگیری موشکهای شهاب3 ایرانی و نوع ارتقا یافته آنها شهاب4 را ندارد.
منبع:وبلاگ میلیتاری
در همين سال حدود 60 تا 70 درصد بودجه وزارت دفاع روسيه صرف حفظ و نگهداري تجهيزات موجود مي شده و بودجهاي به امر تحقيقات و توسعة نظامي اختصاص نمييافت. بودجه نظامي شوروي در سال 1369 (1990) بيش از 100 ميليارد دلار بود كه اين رقم در سال 1381 (2002) به حدود 3/7 ميليارد دلار كه كمتر از 2 درصد بودجه نظامي امريكا بود، كاهش يافت. تعداد نيروهاي نظامي روسيه كه در سال 1371 (1992) بالغ بر 8/2 ميليون نفر بود، در سال 1378 (1999) به 2/1، در سال 1384 (2005) به 5/9 و در سال 1385 (2006) به 037/1 ميليون نفر رسيد. آمار تعداد نيروهاي نظامي روسيه در سال 1384 و 1385 (2005 و 2006) سال (2005 ) 1384، نيروي زميني360000 نفر سال (2006) 1385، نيروي زميني395000 نفر سال (2005 ) 1384، نيروي هوايي185000 نفر سال (2006) 1385، نيروي هوايي170000 نفر سال (2005 ) 1384، نيروي دريايي155000 نفر سال (2006) 1385، نيروي دريايي142000 نفر سال (2005 ) 1384، نيروهاي راهبردي بازدارنده149000 نفر سال (2006) 1385، نيروهاي راهبردي بازدارنده129000 نفر سال (2005 ) 1384، مجموع961000 نفر سال (2006) 1385، مجموع1037000 نفر سال (2005 ) 1384، نيروهاي شبه نظامي413000 نفر سال (2006) 1385، نيروهاي شبه نظامي415000 نفر سال (2005 ) 1384، نيروهاي ذخيره20000000 نفر سال (2006) 1385، نيروهاي ذخيره20000000 نفر پوتين طي سخنراني خود در شوراي فدراسيون در ارديبهشت 1382 (مه 2003) انجام اصلاحات نظامي و نوسازي نيروهاي مسلح را يك اولويت مهم دانست. به عقيده او در اصلاحات نظامي موضوع اصلي بازسازي اساسي و نوسازي تجهيزات و تقويت پرسنل نيروهاي مسلح، افزايش كارآمدي نهادها و ساختارهاي نظامي و ايجاد يك ارتش حرفهاي، قدرتمند و مجهز براي حمايت از توسعه موفق آينده روسيه است. پوتين در برنامه اصلاحات نظامي خود سه هدف را در پيش گرفت؛ 1- هدفمند كردن تخصيص نيرو و بودجه در ارتش با هدف افزايش كارآمدي آنها 2- مدرنيزه كردن تجهيزات نظامي (متعارف و هستهاي به ويژه در زمينه موشكي) 3- تمركز سياستگذاريهاي نظامي در وزارت دفاع (از طريق قرار دادن ستاد مشترك ارتش تحت نظر مستقيم وزير دفاع و انتقال اختيار تصميمسازي از جمله صدور فرمان اقدامهاي عملياتي از ستاد مشترك به وزارت دفاع) پوتين به دنبال ارتشي كوچكتر، تخصصيتر، مجهزتر و كارآمدتر است كه بتواند عليه تروريسم، جدائيطلبي و ديگر تهديدات نامتقارن مقابله كند. اين اصلاحات از اسفند 1380 (مارس 2001) با تصميم او مبني بر كاهش 25 درصد حجم نيروهاي ارتش، افزايش بودجه و بازبيني سيستم سلاحها شكل تازهاي به خود گرفت. در اين سال تصميم گرفته شد واحدهاي رزمي به يگانهاي حرفهاي تبديل شوند. آبان 1380 (نوامبر 2001) دولت يك گروه كاري بيننهادي را موظف به بررسي هزينههاي اين امر كرد و در آذر 1381 (سپتامبر 2002) اولين گروه نظاميان حرفهاي در لشگر 76 ارتش در پسكف مستقر شدند. در سال 1382 (2003) نيز طرحي ارائه شد كه طي آن بين سالهاي 86-1383 (2007-2004) بايد 80 درصد از تشكيلات نظامي بر اساس كاردهاي رسمي (نه وظيفه) اداره ميشد. بنا به اظهار وي، تا پايان سال 1386 (2007) بايد فرآيند ايجاد واحدهاي حرفهاي ارتش كامل و پس از آن تنها نظاميان حرفهاي و ورزيده به موقعيتهاي مهم اعزام شوند. بهمن 1385 (فوريه 2007) سرگئي ايوانف وزير سابق دفاع روسيه طي سخنراني خود در شوراي فدراسيون از برنامه 189 ميليارد دلاري براي تجديد قواي نظامي روسيه خبر داد كه بر اساس آن تا سال 1394 (2015) بيش از نيمي از سلاحهاي قديمي با سلاحهاي جديد جايگزين خواهند شد. در اين برنامه توسعه موشكهاي بالستيك جديد قارهپيما از جمله موشكهاي بولاوا و سينِوا، موشكهاي اس 400، سيستمهاي جديد ناوبري هوايي و زيردريايي، سيستمهاي جديد اعلام هشدار راداري، هواپيماهاي تي - 50، نسل پنجم هواپيماهاي جنگي، بمبافكنهاي فوقصوت راهبردي تي يو 160، 3 ناو جنگي جديد و هواپيماهاي باربري جديد مورد توجه ويژه قرار ميگرفت. بودجه دفاعي روسيه از زمان به قدرت رسيدن پوتين روندي صعودي داشته، اين بودجه در سالهاي 1384 (2005) 23 درصد، در سال 1385 (2006) 27 درصد افزايش يافته و با رشد 30 درصدي در سال 1386 (2007) به رقم 4/32 ميليارد، بالاترين ميزان خود پس از فروپاشي شوروي رسيده است. سلاحهاي راهبردي با توجه به تأكيد بر كارآمدي ابزارها و كارآمدترين آنها در رويكرد عملگرايي، پوتين در بخش نظامي نيز بر مهمترين نقطه قوت روسيه در اين زمينه كه سلاحهاي پيشرفته و هستهاي آن است متمركز شده. تسليحات هستهاي اعم از زميني، هوايي، دريايي و زيردريايي يكي از اصول ثابت سياست نظامي روسيه هستند كه بايد با هدف بازدارندگي و پاسخ به حملات احتمالي حفظ و تقويت شوند. ذراتخانههاي هستهاي يكي از دو ميراث مفيد به جاي مانده از موقعيت ابرقدرتي شوروي هستند (ميراث ديگر عضويت دائم روسيه در شوراي امنيت سازمان ملل است) كه كار ويژههاي سياسي، امنيتي و روانشناختي مهمي را براي روسيه ايفا ميكنند و نماد استقلال و توازن راهبردي روسيه با امريكا و ناتوبه شمار مي روند. بر اساس آمار ارائه شده در دي 1383 (ژانوية 2004) از كل 4422 سلاح راهبردي هستهاي 2478 مورد به نيروهاي موشكي راهبردي زميني، 1072 مورد به نيروهاي راهبردي دريايي، 872 موشك كروز با كلاهك هستهاي و 78 بمبافكن سنگين 160- تي يو و 95- تي يو متعلق به نيروي هوايي اين كشور بوده است.
سياستمداران كرملين معتقدند عليرغم عدم وجاهت بحث توازن هستهاي در فضاي راهبردي قرن بيست و يك كه مشخصه مهم آن مقابله با گسترش سلاحهاي هستهاي، مبارزه با تروريسم، خطر هستهايشدن برخي كشورها از جمله هند و پاكستان و كاهش آستانه بكارگيري سلاحهاي هستهاي است، دوران دوم هستهاي آغاز شده و تقويت توانمنديهاي هستهاي اهميت مجدد يافته است. بر همين اساس پوتين مهر 1382 (اكتبر 2003) از نيروهاي بازدارنده هستهاي هم براي حال و هم آينده به عنوان "بنيان اصلي امنيت ملي روسيه" ياد كرد. توانمنديهاي هستهاي روسيه مطلوبيتهاي راهبردي چندگانهاي را تأمين ميكند. از سويي بازدارندگي راهبردي هستهاي به منزله سرمايهاي سياسي در مواجه با امريكا حائز اهميت است و از سوي ديگر صدور تكنولوژي و فرآوردههاي هستهاي منبع درآمد قابل توجهي براي اقتصاد روسيه است. در عين حال به نظر ميرسد روسيه در حوزه نظامي به جهت عقبماندگي و ضعف خود در سلاحهاي متعارف چارهاي جز تأكيد بر سلاحهاي هستهاي براي ايجاد موازنه با غرب در اين زمينه ندارد. در راهبردهاي نظامي دوره شوروي تأكيد شده بود كه "شوروي نخستين كشوري نخواهد بود كه از سلاحهاي هستهاي استفاده ميكند". در راهبردهاي نظامي دهة 70 (90 م) نيز روسيه صرفاً و در صورت حمله به تأسيسات هستهاي و موشكي خود از سلاحهاي هستهاي استفاده ميكرد، اما در راهبرد نظامي سال 1378 (2000) بر حق روسيه نسبت بهاقدام براي "ضربه نخست هستهاي" كه به معني "كاهش آستانه بكارگيري سلاحهاي هستهاي" است تأكيد شده است. به عقيده ايوان سافرانچوك مدير مؤسسه مستقل امنيت جهاني در مسكو؛ "در دوره پوتين روسيه تمايل داشته و تلاش كرده به سطح بالاتري از توانمنديهاي تكنولوژيكي نظامي دوران شوروي دست يابد. در اين دوره هم سرمايه و هم موقعيت سياسي مناسب براي تشديد اين تلاشها ايجاد شده است". به همين واسطه بود كه پوتين طي مصاحبهاي در خصوص خطر تهديد سپر موشكي امريكا براي روسيه اظهار داشت؛ "روسيه هيچ هراسي از سيستم دفاع موشكي امريكا ندارد. موشكهاي بالستيك جديد تاپُل ام روسيه ويژگيهايي دارند كه اين امكان را به آنها ميدهد كه از سپر موشكي امريكا عبور كنند و اين تمام توانايي نظامي روسيه نيست". او به نسل جديدي از سيستمهاي تسليحاتي راهبردي روسيه اشاره كرد كه سيستم دفاع موشكي امريكا براي آن ناتوان است. همكاريها و فروش تسليحات نظامي دولت پوتين تقويت توانمنديهاي نظامي را عنصري مهم براي دستيابي روسيه به موقعيت قدرت بزرگ ميداند و تلاشهاي خود براي بهسازي و نوسازي اين بخش را آغاز كرده است. در اين حوزه فروش تسليحات نظامي بحث مهمي است كه از منظر سياستمدارن كرملين با جايگزين كردن استانداردهاي تسليحاتي روسي به جاي غربي در بخشهاي نظامي كشورهاي هدف اسباب افزايش نفوذ اين كشور را فراهم ميآورد. در دوره شوروي صنايع نظامي حدود يك سوم توليد ناخالص داخلي اين كشور را به خود اختصاص داده بود. با فروپاشي شوروي و كاهش شديد بودجه دفاعي برنامة توسعة تسليحاتي متوقف و بسياري از كارخانههاي تسليحاتي ورشكسته شدند و نيروهاي متخصص اين صنايع نيز به ساير حوزههاي صنعتي پيوستند. اما طي سالهاي اخير صادرات تسليحات و تجهيزات نظامي روسيه و سهم اين كشور در بازار جهاني تسليحات به ميزان قابل توجهي رشد داشته و هماكنون روسيه با بيش از 70 كشور دنيا تجارت تسليحاتي دارد. فروش تسليحات در سياست نظامي روسيه نه تنها به لحاظ منافع اقتصادي آن، بلكه به واسطه تقويت همكاريهاي راهبردي و تقويت روندهاي چندجانبهگرا به ويژه با هند و چين از اهميت بالايي برخوردار است. اين كار ويژه اقتصادي و سياسي در راهبرد نظامي فروردين 1379 (آوريل 2000) روسيه نيز مورد تأكيد قرار گرفته و روسيه تلاش ميكند با استفاده از مزيت راهبردي فروش تسليحات، قدرت چانهزني خود در برابر غرب و به ويژه امريكا را نيز افزايش دهد.
با اين ملاحظه از زمان به قدرت رسيدن پوتين ميزان صادرات تسليحات روسيه همواره روندي صعودي داشته به نحوي كه اين رقم از 2/3 ميليارد دلار در سال 1380 (2001) به 1/5 ميليارد دلار در سال 1382 (2003)، 5/4 ميليارد دلار در سال 2004، 7/5 ميليارد دلار در سال 1384 (2005) و 6 ميليارد دلار در سال 1385 (2006) رسيده است. مقايسه فروش تسليحاتي روسيه و شوروي سال(1955) 1334، 15 كشور، 618/5 ميليارد دلار سال(1965) 1344، 25 كشور، 838/7 ميليارد دلار سال(1975) 1354، 31 كشور، 377/10 ميليارد دلار سال(1985) 1364، 31 كشور، 079/14 ميليارد دلار سال(1995) 1374، 23 كشور، 272/3 ميليارد دلار سال(2005) 1384، 20 كشور، 771/5 ميليارد دلار در دهه 70 (90 م) فروش تسليحات از سوي روسيه عمدتاً به تسليحات كوچك، وسائط زرهي و هواپيماهاي قديمي محدود ميشد، كه اين امر نگرانيهاي غرب را برنميانگيخت، اما در دوره پوتين فروش تسليحات پيشرفته از جمله هواپيماهاي جنگي پيشرفته، سلاحهاي هدايت شونده دقيق و سيستمهاي دفاع موشكي پيشرفته در دستوركار قرار گرفته كه اين امر نگرانيهايي را برانگيخته است. دي 1385 (ژانوية 2007) روسيه به هند پيشنهاد همكاري مشترك براي ساخت يك هواپيماي پيشرفته جنگي "نسل پنجم" را داد كه قرار است تا سال 1388 (2009) به توليد برسد. اين هواپيما اف/ اي 22 رَپتُر نام دارد و داراي قابليتهاي قابل ملاحظه رادارگريزي، سرعت فوقصوت، قابليت مانور فوقالعاده و قابليت ديد الكترونيكي بسيار بالا است. قبل از اين روسيه هواپيماهاي پيشرفته "نسل چهارم" سوخو ام كا آي - 30 را در اختيار هند قرار داده بود كه به لحاظ تكنولوژيكي همرديف و حتي بالاتر از هواپيماهاي اف 15 سي و اف 16 امريكايي هستند. دي 1386 (ژانويه 2007) مسكو اعلام كرد قرارداد فروش 29 مجموعه پدافندي پيشرفته تور ام يك با ايران را نهايي كرده است. سرگئي ايوانف نيز اعلام كرد روسيه درصدد فروش موشكهاي دوربرد اس - 300 به ايران است. كارشناسان معتقدند؛ توپهاي تور ام يك كه همزمان ميتوانند 48 هدف را رهگيري كنند به همراه موشكهاي اس - 300 هر حمله احتمالي هوايي به تأسيسات هستهاي را با مشكل مواجه ميكنند. مقامات اسرائيل از روسيه به خاطر استفاده حزبا... در جنگ 33 روزه از موشكهاي ضدتانك روسي كه ارتش اين كشور را با تلفات مواجه و تحرك زرهي آن را به شدت تحت تأثير قرار داده بود، را مورد اعتراض قرار داد. فروش راكتهاي ضدزره هدايت شونده ليزري به نام كورنت - اي به سوريه با برد 5 كيلومتر و توان تخريب بالا نيز با انتقاد غرب مواجه شد. فروش 6 زيردريايي مدرن به ونزوئلا، فروش ناو هواپيمابر "آدميرال گارشكف" به هند، فروش دو زيردريايي نظامي به الجزاير و قرارداد 2/2 ميليارد دلاري فروش تسليحات به ليبي كه همگي در سال 86 - 1385 ( 2007 - 2006) محقق شدهاند از ديگر فعاليتهاي روسيه در اين حوزه است. سرگئي چمزُف رئيس اداره صادرات تسليحاتي دولتي روسيه (روسباروناكسپورت) اواخر آذر 1385 (دسامبر 2006) طي مصاحبهاي اظهار داشت؛ "اين حقيقت كه روسيه در عرصه صادرات توليدات نظامي يك قدرت مهم به شمار مي رود حاكي از آن است كه صنايع نظامي روسيه نه تنها احياء شده بلكه توان بالقوة زيادي براي توسعه دارد". در روسيه هماكنون حدود 1550 شركت و كارخانه در زمينة تسليحات مشغول به فعاليت هستند كه از تجربيات دوره شوروي به خوبي بهره ميگيرند. عوامل مختلفي در افزايش فروش تسليحاتي روسيه در دوره پوتين نقش داشته كه از آن جمله مي توان به دو دليل عمده اشاره كرد. اول اينكه آبان 1379 (نوامبر 2000) با ايجاد اداره واسطه دولتيِ روسباروناكسپورت كه با ادغام دو اداره روسواروژِنايِ و پروماكسپورت شكل گرفت مشكل تعدّد و پراكندگي نهادها و شركتهاي واسطه فروش تسليحاتِ دهه 70 (90 م) مرتفع شد. هماكنون اين اداره با نمايندگيهاي متعدّد خود (در سال 1382 (2003) 35 نمايندگي خارجي) مسئوليت انحصاري فروش تسليحات را به عهده دارد. دوم اينكه عليرغم گذشته هماكنون اداره روسباروناكسپورت كاملاً تحت نظر دولت فعاليت ميكند. درگذشته بر حسب تصميم برخي مقامات و يا شبهمقامات سلاحهاي مختلف به هر مشتري خارجي فروخته ميشد. اما هماكنون تسليحات با نظم بهتر و تعداد و نوع مشخص در اختيار مشتريان مشخص قرار ميگيرد. روسيه در رويكرد جديد فروش تسليحات خود براي جلب بازارها موارد زير را مورد توجه قرار داده است. 1- متنوع كردن مشتريان و يافتن مشتريان جديد در بازارهاي جهاني تسليحات 2- توجه به بخشهاي جانبي فروش تسليحات از جمله قطعات يدكي و تجهيزات تعمير و نگهداري 3- اعطاي مجوز به صنايع دفاعي ساير كشورها براي توليد تجهيزات و قطعات 4- حداقلسازي رقابت بين شركتهاي روسي توليدكننده تسليحات در بازارهاي جهاني 5- ايجاد يك مكانيسم شفاف، معتبر و منسجم از تصميمسازي تا انجام فروش تسليحات 6- توجه به خدمات پس از فروش جمعبندي تحليلگران معتقدند روسيه و پوتين در تلاش براي تحقق اهداف بلندپروازانه توسعه توان نظامي خود دو نكته را بايد مطمح نظر قرار دهند. اول اينكه سياستسازان كرملين بايد توجه داشته باشند كه هر چند قدرت نظامي با وجود تحولات پس از جنگ سرد و طرح مؤلفههاي جديد قدرت از جمله اقتصادي و تكنولوژيكي، همچنان عنصر غالب قدرت است، اما پر واضح است كه قدرت نظامي بدون پشتوانة اقتصادي و نرمافزاري عقيم است. به نظر ميرسد پوتين با توجه به تأكيد مكرر بر اين اعتقاد كه روسيه تبديل به قدرتي بزرگ نخواهد شد مگر با اقتصادي قدرتمند، به اين مهم توجه دارد، اما با توجه به واقعيات تحليلگران هدف بلندپروازانه او در تبديل روسيه به كشوري پيشرو در توليد تسليحات نظامي را با توجه به اقتصاد، صنايع و تكنولوژي ضعيف اين كشور در آينده نزديك ممكن نميدانند. از سوي ديگر به نظر ميرسد روسيه بايد با توجه به اينكه فرآيند توسعه آن بدون تعامل مثبت با جامعه بينالملل و به ويژه غرب با مشكلات و تأخير زياد همراه است، بين رفتارها و هدفگذاريهاي نظامي خود از يك سو و ايجاد تصويري بهتر از خود در عرصه بينالملل از سوي ديگر با مهارت و ابتكار عمل كند، تا بلندپروازيهاي نظامي هدف كلان توسعه روسيه را تحت الشعاع خود قرار ندهد.
منبع:وبلاگ میلیتاری
تانک T-94
نمونه ي ازمايشي اين تانك توسط دفتر طراحي KBTM در امسك(OMSK) در دهه ي 90 طراحي شد. احتمالا نمونه ي اصلي T-94 پس از گذراندن مراحل توسعه و بررسي هاي نهايي براي عموم به نمايش در خواهد امد.

اولين نمونه ي T-94 در سپتامبر 1997 در نمايشگاه دفاعي VTTV امسك به نمايش در امد.
شكل ظاهري تانك به كلي با تانكهاي قبلي روسها متفاوت است واز برجك نيمكره اي در ان خبري نيست. اين تانك در چارچوب برنامه ي تانك اينده ي روسيه طراحي شده و به احتمال زياد برترين تانك جهان خواهد بود. نمونه ي اوليه بدنه اي مانند بدنه ي T-80U دارد و سلاح 125 م.م بدون خان پيشين را حمل ميكند. ولي نمونه ي كامل تانك احتمالا از بدنه ي نوين و سلاح 152 م.م استفاده خواهد كرد. ممكن است اين تانك به علت مشكلات اقتصادي بعد از ورود به خدمت نسل جديد تانكهاي امريكا (MCS) عملياتي شود و اين به نوعي نوشدارو بعد از مرگ سهراب است.
موتور:
نمونه ي اخر اين تانك (با توجه به توپ 152 م.م و زره Kaktus جديد) بايد از T-80U سنگينتر باشد و احتمال تغيير موتور در ان وجود دارد.
محافظت:
زره اين تانك بايد مقاومت بالايي در برابر راكتهاي اينده داشته باشد چون مقابله با موشكها وظيفه ي سيستم دفاع فعال DROZD (برفك) است.
نمونه ي اوليه با زره واكنشي Kaktus پوشيده شده و قابليت نصب سيستم دفاع فعال DROZD را دارد.
نكته ي عجيب در مورد black eagle نداشتن جمر است كه احتمالا به علت قدرت فوق العاده ي زره از جمر استفاده نشده.
DROZD 
DROZD بر روي T-80U 
برجك:
برجك تانك به صورت نو يني طراحي شده و قابليت نصب زره واكنشي Kaktus را دارد.اين برجك توانايي پرتاب پوكه ي توپ 152 م.م به بيرون را دارد و اين در تانكهاي روسي يك انقلاب محسوب ميشود.
زره واكنشي Kaktus روي برجك black eagle 
برای مشاهده عکس در سایز اصلی ، بر روی آن کلیک کنید
سيستم پرتاب پوكه ي black eagle 
سلاح:
همانگونه كه گفته شد سلاح اصلي اين تانك يك توپ 152م.م خواهد بود كه به تمام توپهاي در حال حاضر برتري دارد.انواع مهمات با اين توپ قابل شليك هستند و سيستمهاي پيشرفته ي الكترونيكي كنترل اتش را بر عهده دارند.احتمالا اين تانك قادر به شليك در هنگام حركت(در تمام جهات) خواهد بود.
جايگاه خدمه:
در نمونه ي اوليه از همان الگوي روسي استفاده شده ولي احتمال دارد نمونه ي صادراتي تانك از الگوي غربي استفاده كند. 
گفته ميشود كه اين تانك يك پروژه ي مشترك بين فدراسيون روسيه و كره ي جنوبي است ولي هر دو طرف اين ادعا را رد كرده اند.متخصصان روسي از سال 2002 در حال طراحي تانك T-95 هستند كه بيشتر از black eagle به MCS ايالات متحده شباهت دارد.T-95 داراي برجك بدون سرنشين (قابل كنترل از داخل) خواهد بود و توانايي حمل 5 نفر (3 نفر خدمه و 2 نفر سرباز) را خواهد داشت.
نقشه ي احتمالي T-95 
منبع: http://www.military.ir/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&p=9936#9936
