ماهواره برهای اسراییل!!!

افق-1  به کارفرمایی  صنایع هوایی  اسرائیل  ساخته شد  و در  ژانویه  سال 1989  از مدار خارج شد  . سه ماه  بعد از آن  اسرائیل  دومین ماهواره خود  به نام  افق-2  را  در سوم آوریل  1990  به  وزن 160 کیلوگرم   در مدار  بیضوی 1580*120  کیلومتری  و همان  زاویه  مداری  قرار داد . این  ماهواره  نیز  40  روز در مدار بود   و در آن  فناوری  ماهواره  افق-1  دوباره  آزمایش  و  درستی  عملکرد  آن  تایید شد .

اسرائیل سومین ماهواره خود  را   در 15  آوریل  1995  به نام افق-3 از پایگاه  پالماخیم  در مدار  بیضوی 729*368 کیلومتر با زاویه میل 37 درجه قرار داد  که مدت زمان دوران  آن به  دور زمین  90 دقیقه  بود . این ماهواره  بعد از افق 2  دومین  ماهواره ای بود که بر اساس  افق 1  ساخته شد و یک دوربین  پیشرفته با قدرت  تفکیک  5/2  متر روی آن  نصب شده بود . عمر پیش بینی  شده برای  این ماهواره  جاسوسی  2  سال  بود .

اسراییل  به منظور آنکه  در طی  مراحل  پرتاب  یا  سقوط  موشک حامل  یا ماهواره در  کشورهای  عرب  همسایه سقوط نکند  و همچنین  حد اکثر استفاده از  چرخه دوران  برای  عکسبرداری   و کسب  اطلاعات   از کشورهای  همسایه را داشته باشد ، ماهواره افق خود  را  در خلاف  جهت  حرکت دورانی  زمین  پرتاب میکند .

ماهواره بر شاویت  در  ژانویه  1998 هنگام حمل  ماهواره افق 4  سقوط کرد و ماهواره در مدار قرار نگرفت . ماهواره  افق-4 قرار بود جای  ماهواره  افق-3 را پر نماید . پرتاب مجدد افق-4  برای  سال  2000  پیش بینی  شده  بود که  به علت کمبود بودجه وزارت دفاع  اسرائیل   به  تعویق  افتاد . در 28 می سال 2002 ، ماهواره   افق-5  توسط موشک  سه مرحله ای  سوخت  جامد شاویت -3  از پایگاه پرتاب  پالماخیم  در خلاف  جهت دوران زمین پرتاب شد  و در مدار  به  ارتفاع   350  کیلومتر   و زاویه  انحراف  از استوا  143 درجه  قرار گرفت  . این ماهواره دارای  وزن  300 کبلوگرم   و ارتفاع 3/2  متر و قطر 2/1 متر  است  . عمر این  ماهواره  4 سال   و از نوع  ماهواره های  کوچک  و سبک  است   و حرکت دورانی  آن  از شرق  به  غرب  5/1 ساعت  طول  میکشد .

این ماهواره  از نوع  ماهواره های  جاسوسی  و با قدرت  تفکیک بالا  در حدود یک متر است  و بیشترین سطح پوشش را بر روی  کشورهای  همسایه خاورمیانه دارد .

برنامه فضایی  و جاسوسی اسرائیل  با قرار دادن  ماهواره  جاسوسی  افق -5 وارد یک دوره جدید شده است . به طوریکه ادعا  شده ،  اطلاعات کاربردی  ان  توانایی   اعلان خطر تهدید حمله موشکی  از کشور های  منطقه را داراست . علاوه بر این اسرائیل  پس  از سقوط افق-4 در سال 1998  تصمیم  گرفت بودجه ای  در حدود  10 میلیارد دلار  در طی  ده سال  هزینه  کند  و چندین ماهواره در مدارهای  LEO  قرار دهد تا   به کمک آنها  در هرلحظه ،  از کشورهای  خاورمیانه  تصویر  و اطلاعات دقیق داشته باشد .

ماهواره بر شاویت یک ماهواره بر  سه مرحله ای سوخت جامد است  که در مرحله  اول  و دوم آن  از موتور موشک  اریحا-2  استفاده شده است . هر دو مرحله  اول  و دوم  آن دارای  سازه کامپوزیتی  با وزن  یکسان  حدود 13  تن است . مرحله سوم  آن که توسط شرکت  رافائل  ساخته شده است  به شکل  کروی  و از آلیاژ تیتانیوم ساخته شده است  . وزن کل  آن 6/2  تن ، رانش  آن 59  کیلو نیوتن  و زمان سوزش  کل آن 5/92  ثانیه است . تچهیزات سامانه کنترل  و هدایت   در زیر این مرحله

قرار دارد  و قبل  از روشن شدن این سامانه  از آن جدا میشود .

ماهواره برهای شاویت از آغاز تا کنون

اسرائیل  در برنامه  حمل  ماهواره به مدار GEO   در نظر دارد که  یک مرحله دیگر به  شاویت-3  اضافه کند  که این کار با همکاری  شرکت تحقیقاتی  آتلانتیک امریکا  انجام می شود  . این مرحله  جدید از نوع  رانش  مایع با استفاده از  اکسیژن   مایع ( به عنوان اکسید کننده )  و هیدروژن مایع (به عنوان سوخت )  است   و رانشی  در حدود یک تن داراست .

اسرائیل  تمایل  دارد  با  ارتقائ ماهواره بر شاویت  آن را  به ماهواره بر تجاری تبدیل کند . صنایع هوایی اسرائیل در می  سال  1998 اعلام کردند   که با شرکت تحقیقاتی  کلمن واقع در  فلوریدا  برای توسعه ماهواره بر شاویت   و تبدیل آن به ماهواره بر کوچک تجاری به توافق رسیدند که محموله 800 کیلوگرم را در  مدار LEO قرار دهد .

با توجه به اینکه بازار جهانی به استفاده از ماهواره های  کوچک  برای کارهای  تجاری  ، سنجش  و ارتباطات  در کاربرد های  غیر نظامی  تمایل دارند  ،  اسرائیل با همکاری  شرکت کلمن آمریکا در نظر دارند  تا  طی  طرح LEOLINK  ماهواره بر شاویت را به یک  به وسیله ای  تجاری  برای  حمل  ماهواره های  کوچک تبدیل کند . برای این کار تغییرات لازم را بر روی  شاویت  دادند  و  انواع جدید  آن را با  نام های   Lk-A و LK-1 و Lk-2  ساختند ، که در این طرح با  با پیشرفته کردن  مرحله اول شاویت -1 و بالا بردن توان  استحکامی سوخت  آن به نوع جدید  آن  یعنی  LK-1  رسیدند  . در ماهواره بر LK-2  یک مرحله به  LK-1  (موشک شاویت -2  بهینه سازی شده ) اضافه کردند که  این مرحله  موتور Aus-51 سوخت مایع و از نوع  هیدرازینی   است .