مقدمه
جنگنده های F-2 که برای وزارت دفاع ژاپن ساخته شده نتیجه برنامه الحاق توسعه ای ژاپن و آمریکاست . صنایع سنگین میتسوبیشی سازنده اولیه است و شرکت لاکهید مارتین اکروناتیک بعنوان اصل آمریکایی این مجموعه است .
F-2Aنوع تکسرنشین آن است و F-2B نوع دوکابینه یا دوصندلی آن است. وزارت دفاع ژاپن در نظر داشت که 130 جنگنده F-2 را تهیه کنند (که 83 تک کابینه و 47 عدد دو کابینه). با این که تا به حال 76 سفارش انجام شده اماآینده این برنامه نامشخص است.
در سال 1987 میلادی وزارت دفاع ژاپن چندین مدل از F-16C را که بعنوان FS-X ژاپنی انتخاب کرده جایگزین جنگنده F-1 میتسوبیشی کند و در سال 1988 میتسوبیشی بعنوان سازنده اصلی این جنگنده انتخاب شد که این جنگنده را F-2 نام گذاشتند . این برنامه شامل انتقال تکنولوژی از آمریکا به ژاپن بود و در تقسیم هزینه 60 درصد سهم ژاپن و 40 درصد سهم آمریکا میشد.
چند نمونه با سقف پرواز بالا توسعه یافتند و آزمونهای برداری این نمونه در سال 1997 با موفقیت انجام شد و هواپیما در سال 1998 تولید شد . اولین تولید هواپیما در سپتامبر سال 2000 وارد وزارت دفاع ژاپن شد و طی این انتقال بیش از 49 هواپیمای F-2 به ژاپن منتقل شدند . هواپیماها در قسمت جنوبی کوماکی میتسوبیشی در ماگویا مونتاژ میشوند .
طراحی:
کاوازاکی مسئول ساخت بخشهای میانی بدنه هواپیما و همچنین قسمتهای مربوط به چرخ اصلی و موتور است . میتسوبیشی بخش جلویی بدنه هواپیما و بالها را میسازد . میتسوبیشی همچنین برای ساختار جعبه بال پایینی هواپیما که شامل پوسته و کلاهک و ... را طراحی میکند و آنها را از ترکیب گرافیت و اکسپوسی میسازد .
این اولین کاربرد تکنولوژی CO-CURED دریک محصول جنگنده است . کارخانه فوجی سطح بالایی ، کیفیت بالها ، رادومها ، فیلبرونها و بخشهای کاهش هوای موتور و بخش دم هواپیما را میسازد . شرکت لاکهید مارتین انتهایی بدنه هواپیما ، بخشهای کناری بالها و لبه جلویی هواپیما را تامین میکند .
کابین خلبان
کابین خلبان به سه صفحه چندکاره مجهز شده که شامل یک صفحه کریستالی مایع از YOKOGAWA میباشد . صفحه بالای سر خلان توسط SHIMADZU توسعه یافت .
تسلیحات:
سیستم رفهی الکترونیکی درون هواپیما ، سیستم کامپیوتری و رادار فعال توسط میتسوبیشی الکتریک توسعه یافتند .
یک تفنگ M61-A1 چند لوله در انتهای یکی از بالها قرار گرفته است . 13 نقطه سخت برای حمل سیستمهای اسلحه وجود دارد . یکی در بخش مرکزی ، یکی در نوک بالها و پج نقطه دیگر در زیر هریک از بالها قرار گرفته شده است . سیستم کنترل و نگهداری توسط لاکهید مارتین تامین شده است .
در این هواپیما دو اتصال ریل مشترک وجود دارد که توسط NIPPI تولید شده است . این هوا پیما قادر به مستقر کردن موشک هوا به هوای سایز متوسط SPARROW بنام AIM-7F/M و بمبهای جانبی کوچک AIM-9L و همچنین موشک هوا به هوای کوچک AAM-3 متعلق به صنایع سنگین میتسوبیشی میباشد .
F-2مجهز به موشکهای ضد ناو ASM-7 و ASM-2 میباشد . میتسوبیشی توسعه موشکهای ضد ناو سری 80 و ASM-7 و ASM-2 را در سال 1980 در اصل برای جنگنده F-1 آغاز کرد .
هواپیمای جنگی همچنین میتواند بمبهای 500IB و بمبهای خوشه ای و راکت انداز را با خود حمل کند . خط مرکزی و نقاط سخت بال داخلی مخازنی را با ظرفیت 4400 کیلوگرم سوخت میتواند حمل کند .
موتور:
این هواپیما با یک موتور توربوفن سوختی F110-GE-129 جنرال الکتریک تجهیز شده است . این موتور تا 131/7 کیلونیوتن توسعه یافته و سرعت آن به 2 ماخ می رسد .
منبع
...
...
...
با آرزوی ساعات خوش!!!
